[U.S. Patent 5 685 221]

Zalety

- Każdy z newmanowskich przedrakli obraca farbę przy dużej prędkości i rozprowadza ją do otworków siatki.
- Im większe naprężenie siatki, tym większe tempo druku i lepsza jego jakość.
- Każdy z rakli Newmana jest indywidualnie obrabiany, aby zapewnić idealną płaskość i równoległą powierzchnię.
- Wszystkie modele są anodowne, żeby poprawić ich odporność na zużycie, łatwość czyszczenia oraz odporność na zadrapania i uszkodzenia.
- Końcówki przedrakli są precyzyjnie zakończone aby zapobiec zużyciu lub rozdarciu siatki.

 Test prędkości przedrakla - druk czerni na białym podłożu ["biało na czarnym"] 

Przedrakiel Newman "Hydra" 900 szt/godzinę		Konwencjonalny przedrakiel 650-700 szt/godz
	Porównanie prędkości: oba wydruki zostały wykonane przy użyciu tych samych ram newmanowskich, tych samych rakli, przy tej samej prędkości. Jedyna różnica dotyczyła przedrakli. Wydruki dzięki uprzejmości Anderson Studios Knoxville, TN
Dobrej jakości biel Cienka, gładka, dobrze kryjąca, dobre odwzorowanie detali Rezultat: zwiększenie prędkości druku przy zachowaniu krycia i odwzorowania		Gorsze krycie i odwzorowanie detali Żeby uzyskać rezultaty "zbliżone" do tych po lewej, maszyna musiała zostać zwolniona do ok. 650-700 szt/godz.

Problem z zaciągiem 

Na typowym obszarze 24 x 24'' [61 x 61 cm] siatki N300 [118 nici/cm] znajduje się 30-50 mln otworkow o boku 36-43 mikronów i podobnej głębokości. Dodanie warstwy emulsji zwiększa tę głębokość mniej więcej dwukrotnie.

Grawitacja odgrywa znikomą rolę w wypełnianiu [zaciąganiu] takich małych otworków, ponieważ napięcie powierzchniowe farby i pole powierzchni siatki generują zbyt dużo siły i tarcia. W związku z tym tradycyjny przedrakiel, który wciska farbę w siatkę za pomocą prawie poziomej siły, spowoduje jedynie powstanie dużej powierzchni farby na szczycie tych otworków, w najlepszym wypadku nieznaczną penetrację. Mając do dyspozycji 0,5-3 sekund w typowym cyklu druku, grawitacja niewiele może zdziałać.

Zaciągnięcie tradycyjnym raklem pozostawia 30-50 mln małych otworków albo niezapełnionych, albo wypełnionych tylko częściowo. Przez to rakiel musi spełniać podwójną funkcję - rakla i przedrakla, co wiąże się ze znacznym zwiększeniem nacisku, a co za tym idzie, zmniejszeniem prędkości. Oznacza to że rakiel najpierw musi zapełnić 30-50 mln małych otworków, a potem także docisnąć siatkę i doprowadzić do kontaktu z podłożem, tak żeby farba mogła osiąść na podłożu na stałe i przejść przez siatkę, kiedy ta wróci do poprzedniego poziomu.

Rozwiązanie 

Wszystkie przedrakle Newmana obracają farbę w ciasnym okręgu, przy dużej prędkości. To przekierowuje i wprowadza farbę bezpośrednio, pionowo do milionów miniotworków siatki. Sama prędkość farby zapełnia wszystkie otworki, przy minimalnym tarciu czy nacisku przedrakla na siatkę.

W tym momencie rakiel nie musi już pełnić funkcji pomocniczej przy zaciąganiu siatki farbą, może być użyty wyłącznie do doprowadzenia farby do zetknięcia z podłożem i wypchnięcia jej przez oczka siatki. To pozwala znacznie zmniejszyć jego nacisk i przyspieszyć, jednocześnie dając lepszą jakość wydruku, kolory, odwzorowanie i krycie.

Przykład 

Farba jest obracana z dużą szybkością i wciskana w dół, do otworków siatki - siłą energii własnej prędkości farby, bez potrzeby docisku przedrakla do siatki. Obracająca się farba podąża prosto w dół, minimalnie tylko rozlewając się na boki, co eliminuje konieczność zagarniania jej z powrotem na obszar obrazu. Ponadto ograniczone jest parowanie wody i rozpuszczalników [w farbach których to dotyczy]. Przy niższym naprężeniu siatki, spada tempo druku, jakość i powtarzalność.

W związku z różnymi w wymaganiami poszczególnych aplikacji, różnic w lepkości farb, potrzeb rynkowych i wymagań estetycznych, radzimy samodzielne eksperymentowanie aby ustalić który z przedrakli Newmana albo jaka kombinacja przedrakli zapewni optymalną szybkość i jakość druku.